wojtek moćko: intro mieszkaniowe

W najnowszej odsłonie „małej kultury współczesnej” postanowiliśmy zająć się tematem mieszkania i zamieszkiwania. Przygotowując call for papers silny akcent położyliśmy na aspekt ekonomiczny podejmowanego tematu chcąc skierować uwagę naszych autorów i autorek właśnie w tę stronę, tak aby podążając za Lefebvrowskim „prawem do miasta” zajęli i zajęły się „prawem do mieszkania”, które dziś, jak chyba nigdy wcześniej nie jest bynajmniej czymś oczywistym. Uznaliśmy także, że spora większość z nas młodych badaczy i badaczek, częstokroć zmuszanych do przemieszczania się czy to w ramach stypendiów lub pobytów badawczych, z kraju do kraju, czy jako pozbawieni finansowej pewności prekariusze, z jednego wynajmowanego mieszkania/pokoju do innego, ma w tej kwestii jakieś doświadczenia lub przynajmniej obserwacje. Tematyka, którą chcieliśmy podjąć ma swoje stałe miejsce w kulturze, towarzyszy jej szereg powszechnie znanych obrazów, jest także obiektem badania zarówno nauk społecznych, jak i geografii czy coraz częściej, w swoich różnorodnych wymiarach, architektury. Z kilkudziesięciu otrzymanych tekstów – na marginesie bardzo cieszymy się, że temat ten zyskał tak szerokie zainteresowanie – postanowiliśmy wybrać te, które nie tyle zajmują się wprost mieszkaniem i zamieszkiwaniem, co raczej ich kontekstami. Tak też w najnowszej odsłonie „małej kultury współczesnej” Ewelina Chwiejda pisze o specyfice francuskich przedmieść i ich mieszkańcach widzianych oczyma artystów znad Sekwany. Monika Rosińska zajmuje się genealogią szwedzkiego komfortu oraz jego związkami zarówno ze szwedzkim projektem politycznym początku XX wieku, jak i tożsamością narodową Szwedów. O mieszkaniu jako projekcie artystycznym pisze Dorota Ogrodzka odwołując się do pracy Cecylii Malik i Justyny Koeke, córek pary krakowskich artystów zmuszonych do wyprowadzki z zamieszkiwanego latami domu. Nowymi, nieformalnymi i alternatywnymi formami mieszkania oraz zamieszkiwania w swoich tekście zajmuje się Justyna Skoczylas. Julia Jachowska natomiast prezentuje raport z badań poświęcony przestrzeni zamieszkiwanej przez podopiecznych jednego z domów pomocy społecznej. Wreszcie Xawery Stańczyk opisuje PRLowskie osiedla i ich związki z kulturą alternatywną. Aby przesunąć akcent z tekstów bądź co bądź teoretycznych, postanowiliśmy opublikować także opowiadanie Kingi Stańczuk „Kampinos”.

Zapraszamy do lektury!

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *