wojtek moćko: intro mieszkaniowe

W najnowszej odsłonie „małej kultury współczesnej” postanowiliśmy zająć się tematem mieszkania i zamieszkiwania. Przygotowując call for papers silny akcent położyliśmy na aspekt ekonomiczny podejmowanego tematu chcąc skierować uwagę naszych autorów i autorek właśnie w tę stronę, tak aby podążając za Lefebvrowskim „prawem do miasta” zajęli i zajęły się „prawem do mieszkania”, które dziś, jak chyba nigdy wcześniej nie jest bynajmniej czymś oczywistym. Uznaliśmy także, że spora większość z nas młodych badaczy i badaczek, częstokroć zmuszanych do przemieszczania się czy to w ramach stypendiów lub pobytów badawczych, z kraju do kraju, czy jako pozbawieni finansowej pewności prekariusze, z jednego wynajmowanego mieszkania/pokoju do innego, ma w tej kwestii jakieś doświadczenia lub przynajmniej obserwacje. Tematyka, którą chcieliśmy podjąć ma swoje stałe miejsce w kulturze, towarzyszy jej szereg powszechnie znanych obrazów, jest także obiektem badania zarówno nauk społecznych, jak i geografii czy coraz częściej, w swoich różnorodnych wymiarach, architektury. Z kilkudziesięciu otrzymanych tekstów – na marginesie bardzo cieszymy się, że temat ten zyskał tak szerokie zainteresowanie – postanowiliśmy wybrać te, które nie tyle zajmują się wprost mieszkaniem i zamieszkiwaniem, co raczej ich kontekstami. Tak też w najnowszej odsłonie „małej kultury współczesnej” Ewelina Chwiejda pisze o specyfice francuskich przedmieść i ich mieszkańcach widzianych oczyma artystów znad Sekwany. Monika Rosińska zajmuje się genealogią szwedzkiego komfortu oraz jego związkami zarówno ze szwedzkim projektem politycznym początku XX wieku, jak i tożsamością narodową Szwedów. O mieszkaniu jako projekcie artystycznym pisze Dorota Ogrodzka odwołując się do pracy Cecylii Malik i Justyny Koeke, córek pary krakowskich artystów zmuszonych do wyprowadzki z zamieszkiwanego latami domu. Nowymi, nieformalnymi i alternatywnymi formami mieszkania oraz zamieszkiwania w swoich tekście zajmuje się Justyna Skoczylas. Julia Jachowska natomiast prezentuje raport z badań poświęcony przestrzeni zamieszkiwanej przez podopiecznych jednego z domów pomocy społecznej. Wreszcie Xawery Stańczyk opisuje PRLowskie osiedla i ich związki z kulturą alternatywną. Aby przesunąć akcent z tekstów bądź co bądź teoretycznych, postanowiliśmy opublikować także opowiadanie Kingi Stańczuk „Kampinos”.

Zapraszamy do lektury!

 

Dodaj komentarz

%d bloggers like this: