Autor: malakulturawspolczesna

filip konopczyński: smaki polaków. możliwości, gusta pragnienia

Jedzenie jako dystynkcja Co, kiedy, w jaki sposób i z kim jemy jest efektem gry szeregu porządków: naturalnego, religijnego, medycznego i kulturowego. Jedzenie jest zarazem: podstawą życia organizmu, rytuałem więziotwórczym, intymnym wyrazem bliskości. We współczesnych społeczeństwach to także kwestia rachunku gospodarczego i element popytu. Od 2004 roku tak zwany dochód rozporządzalny w Polsce szybko rósł…

 

zuzanna kowner: cały syf świata

W październiku założyłam konto na Tinderze. Zrobiłam to, żeby umawiać się na seks. Niezobowiązujący i jednorazowy. Mężczyzna, z którym byłam w ostatnim związku, traktował seks jak ciężkie zadanie. Nie wyglądało na to, by seks ze mną lubił. Dochodziło do niego wyłącznie z jego inicjatywy. Mojej nigdy nie podejmował, przeciwnie: wygaszał albo udawał, że jej nie…

 

natalia mętrak-ruda: jedz na szczęście. dwie narracje o „dobrym jedzeniu”

„Nasza kuchnia z założenia jest wegańska, bezglutenowa i bezcukrowa” – czytam w mailu od organizatorów wakacyjnego tygodnia z jogą i pilatesem na warmińskiej wsi. Mój mąż ciężko wzdycha: nie dość, że na urlopie będzie musiał budzić się wcześniej niż na co dzień w Warszawie, to jeszcze w nagrodę dostanie najwyżej ciastko zwane czasem ironicznie „ciastkiem…

 

agata stronciwilk: gastronomia, archeologia i kanibalizm. daniel spoerri i eat art

  (na marginesie wystawy Sztuka wyjęta z codzienności)   Monograficzna wystawa Daniela Spoerriego zorganizowana w krakowskim MOCAK-u wydaje się dobrą okazją, aby przyjrzeć się twórczości jednego z najbardziej znanych przedstawicieli nowego realizmu. Recepcja twórczości Spoerriego w Polsce ogranicza się często do zaszufladkowania go jedynie jako twórcy tableaux pièges (obrazów/stołów-pułapek[1]) bez rozpoznania złożoności znaczeń i autorefleksyjnego…

 

anna zawadzka: czterech panów i jedna księżniczka

Barbarze Ehrenreich   Wiosną tego roku pracowałam w małej firmie ogrodniczej. Nazwijmy tę firmę Akacja. Akacja świadczy usługi z zakresu pielęgnacji zieleni. Jest „klasyczną” firmą podwykonawczą: dostaje zlecenia od zarządców dużych obiektów, w których mieszczą się korporacje, hotele, urzędy, fabryki, banki, sklepy. O pracę w Akacji starałam się z trzech powodów. Po pierwsze finansowego. Pełnoetatowa…

 

jan borowicz: intro do „apetytu”

  W najnowszej odsłonie prezentujemy teksty dotyczące apetytów i ich (samo)ograniczeń. Paradoksalna sytuacja późnego kapitalizmu, w którym jednocześnie usankcjonowane są: coraz szybsza i coraz globalna konsumpcja, a także sytuujące się po opozycyjnej stronie ruchy slow food, slow life, minimalizmu (estetycznego i życiowego).  Trudno o bardziej wymowny przykład niż bestseller Magia sprzątania Marie Kondo, biblia nowoczesnego…

 

cfp: apetyt

wege // wega // gluten-free // nadmiar-chciwość // foodies // fast- i slow- food i life   Odsłona „małej kultury współczesnej” o APETYCIE chce postawić pytanie o kondycję współczesnego neoliberalnego porządku ekonomiczno-społecznego, w którym apetyt konsumenta jest potencjalnie nie do zaspokojenia. Jeśli całość życia jednostki może zostać uregulowana, łącznie z tym, ile i co należy…

 

marcin gołąb: intro przegrywanie

Granie, jak przekonuje Jesper Juul w Sztuce przegrywania, nierozłącznie związane jest z PRZEGRYWANIEM. Rozważania o korzyściach płynących z PRZEGRANEJ, o jej ambiwalencji i nieuniknioności, okazują się perspektywą niezwykle płodną. Utopijnym fantazmatem pozostaje natomiast zadowolenie się PRZEGRANĄ i porzucenie marzeń o odniesieniu sukcesu. Chwilowa porażka jest środkiem do celu, a spektakularna klęska usprawiedliwieniem niepowodzenia. Nieżyczliwa lektura…

 

kornelia sobczak: przegrywanie, frustracja, nadzieja, rozczarowanie, wstyd, żenada, hańba, kompromitacja. Perspektywa osobista

  Odsłona pierwsza, czyli frustracja Proszę Państwa, spotkanie nie kończy się tak, jak tego byśmy oczekiwali. Szczerze mówiąc, cały mecz zaczyna przypominać obronę Częstochowy… Biało-czerwoni nie potrafią sobie poradzić z agresywnie grającym zespołem Sri Lanki. Ale oto w tym momencie atak prawą stroną… jeden z żółtoskórych zawodników mija naszych defensorów… kąśliwy strzał… i stało się!…

 

filip jankowski: przegrana tymczasowa, przegrana permanentna. Ludyczny i egzystencjalny charakter porażki w dwóch wersjach gry /infernal runner/

Duński badacz gier Jesper Juul pisze, że współcześnie tkwimy w paradoksalnej sytuacji. Nie lubimy przegrywać; nie tolerujemy porażki w swoim życiu, a mimo tego liczymy się z możliwością poniesienia jej w grach cyfrowych. Kiedy gracz ponosi porażkę, towarzyszy temu uczucie dyskomfortu i frustracji. Jednakże przegrana w grze cyfrowej ma też, zdaniem Juula, wymiar pozytywny –…