Tag: archiwum

magda i łukasz: intro archiwalne

Od 2009 roku amerykańska stacje telewizyjne A&E i TLC prezentują na swojej antenie programy ukazujące osoby dotknięte syllogomanią, zespołem patologicznego zbieractwa (“Hoarders” i “Hoarders: Buried Alive”). Programy te (oscylujący pomiędzy konwencją reality show i dokumentu telewizyjnego) opierają się na schemacie metamorfozy, leczniczej interwencji zespołu psychologa i profesjonalnych sprzątaczy (i oczywiście kamery) w zagracony świat patologicznego…

 

iwona kurz (rozmowa): Całe archiwum jest w niebie…

magda/łukasz: Ukazał się nowy numer „Kultury Współczesnej” zatytułowany Powrót do archiwum, którego jesteś redaktorką. Chcielibyśmy zacząć rozmowę od tego, czego w numerze stosunkowo najmniej, a więc od doświadczania archiwów z punktu widzenia kogoś, kto na nich, w nich i z nimi pracuje. iwona: Rzeczywiście nie wpłynął do mnie żaden artykuł od historyka, od kogoś kto…

 

paweł ogrodzki: archiwum jako obiekt w przestrzeni miejskiej

Budynki, które mieszczą archiwa – choć tkwią w przestrzeni miejskiej, z założenia oddzielają się od niej. Ogrodzone płotami, odgrodzone szlabanami, tworzą odrębny świat i własny porządek, a w interakcję z nimi można wejść wyłącznie na ich prawach. Często nie mają okien i przypominają raczej brylaste sejfy. Z punktu widzenia przestrzeni miejskiej są niedostępnymi plamami na mapie miasta, przerywającymi…

 

maria karpińska: fotostarzenie

Uprawianie „fotografii znalezionej”, czyli próba odnalezienia, zarchiwizowania i skomentowania fotografii już istniejących, zapomnianych, często anonimowych, jest zjawiskiem coraz częstszym i coraz szerzej komentowanym. Niewątpliwie komentarz taki może powiedzieć wiele nie tylko o tym, jak zmienia się nasze patrzenie na fotografie, lecz także, jak zmienia się nasze podejście do czasu i do przedmiotu, jakim jest odbitka…

 

magda: obrona pracy archiwalnej

W najnowszym numerze „Kultury Współczesnej” Andrzej Leśniak przewrotnie przypisuje chorobę nazwaną kiedyś przez Jacques’a Derridę gorączką archiwów nie społecznym archiwistom i historykom, ale również artystom i kuratorom. Zdiagnozowana przypadłość polega według Leśniaka na bezrefleksyjnym przywiązaniu do instytucji archiwum i jego metaforycznych wcieleń, przywiązaniu, które „stało się warunkiem możliwości niepamiętania, magicznym słowem — kluczem, który nie…

 

bojarska, mościski, pijarski, szerszeń: projekt „świat jako archiwum – krytyczne modele historyczności”

Celem projektu badawczego zaplanowanego na dwa lata (2012-2014) i finansowanego ze środków Narodowego Programu na Rzecz rozwoju Humanistyki jest krytyczna i teoretyczna refleksja nad pojęciem archiwum, w tym nad kwestiami pamięci, historii, reprezentacji, utopii na skrzyżowaniu różnych metodologii: punktem wyjścia są dla nas nauki o literaturze, które pragniemy wprowadzić w twórczy dialog z tymi dyscyplinami…

 

agnieszka pajączkowska: pamiętać przeszłość, kształtować przyszłość – o muzeum, archiwum i fotografii w yad vashem

„Z setek fragmentów życia został utkany ludzki gobelin, tęsknota za życiem i krajobrazem, które już nie istnieją. Za żydowskim, utraconym światem. Dzieło jest skomponowane z materiału archiwalnego, nagrań dźwiękowych i oryginalnych fotografii żydowskiego życia sprzed drugiej wojny światowej” – to podpis, który towarzyszy pracy Living Landscape autorstwa izraelskiej artystki Michal Rovner. Wideo-art otwiera ekspozycję w…

 

piotr kubkowski: dotykanie-błądzenie-(nie)dopowiadanie. o doświadczaniu archiwum

Orhan Pamuk w swoich powieściach obsesyjnie wraca do grupy tematów wiążących się ze zbieractwem, zapisywaniem, porządkowaniem. Materią tych praktyk bywają tak przedmioty (fetyszystyczne kolekcjonerskie zabiegi w melodramatycznym Muzeum Niewinności), jak i wspomnienia, historie rodzinne i osobiste. Jeden z bohaterów powieści Dom ciszy, dopiero trzydziestopięcioletni, ale już zmęczony życiowymi przejściami i wypalony zawodowo historyk Faruk, postanawia…

 

agnieszka sosnowska – zamknięte archiwa publiczne TVP. relacja z researchu.

Brak powszechnego dostępu do archiwum Telewizji Polskiej, a także problemy z pozyskaniem materiałów w celach edukacyjnych, które nie byłyby obciążone opłatami licencyjnymi, stawiają w sytuacji głęboko schizofrenicznej, kiedy tylko uświadomimy sobie, że materiały telewizyjne zrealizowane do 1994 roku nie są własnością Telewizji a Skarbu Państwa, Stanowią więc dobro wspólne, a nie jednostkowe. Próba zrozumienia tego…

 

łukasz: Aby Warburg, nasz bliźni („Konteksty” 2-3/2011)

Tomasz Szerszeń otwiera najnowszy numer „Kontekstów” (link), poświęcony Warburgowi, programową deklaracją: za Didi-Hubermanem nazywa Warburga „naszą obsesją” [K, s. 5]. To sformułowanie dobrze oddaje koncepcję obszernej publikacji. Po pierwsze, „Konteksty” przedstawiają Warburga interesującego „z dzisiejszego punktu widzenia”, a jest to punkt widzenia, jak samo czasopismo IS PAN, łączący zainteresowania etnograficzne z historią i krytyką sztuki;…