W najnowszym numerze „Kultury Współczesnej” Andrzej Leśniak przewrotnie przypisuje chorobę nazwaną kiedyś przez Jacques’a Derridę gorączką archiwów nie społecznym archiwistom i historykom, ale również artystom i kuratorom. Zdiagnozowana przypadłość polega według Leśniaka na bezrefleksyjnym przywiązaniu do instytucji archiwum i jego metaforycznych wcieleń, przywiązaniu, które „stało się warunkiem możliwości niepamiętania, magicznym słowem — kluczem, który nie …
Celem projektu badawczego zaplanowanego na dwa lata (2012-2014) i finansowanego ze środków Narodowego Programu na Rzecz rozwoju Humanistyki jest krytyczna i teoretyczna refleksja nad pojęciem archiwum, w tym nad kwestiami pamięci, historii, reprezentacji, utopii na skrzyżowaniu różnych metodologii: punktem wyjścia są dla nas nauki o literaturze, które pragniemy wprowadzić w twórczy dialog z tymi dyscyplinami …
„Z setek fragmentów życia został utkany ludzki gobelin, tęsknota za życiem i krajobrazem, które już nie istnieją. Za żydowskim, utraconym światem. Dzieło jest skomponowane z materiału archiwalnego, nagrań dźwiękowych i oryginalnych fotografii żydowskiego życia sprzed drugiej wojny światowej” – to podpis, który towarzyszy pracy Living Landscape autorstwa izraelskiej artystki Michal Rovner. Wideo-art otwiera ekspozycję w …
Orhan Pamuk w swoich powieściach obsesyjnie wraca do grupy tematów wiążących się ze zbieractwem, zapisywaniem, porządkowaniem. Materią tych praktyk bywają tak przedmioty (fetyszystyczne kolekcjonerskie zabiegi w melodramatycznym Muzeum Niewinności), jak i wspomnienia, historie rodzinne i osobiste. Jeden z bohaterów powieści Dom ciszy, dopiero trzydziestopięcioletni, ale już zmęczony życiowymi przejściami i wypalony zawodowo historyk Faruk, postanawia …
Brak powszechnego dostępu do archiwum Telewizji Polskiej, a także problemy z pozyskaniem materiałów w celach edukacyjnych, które nie byłyby obciążone opłatami licencyjnymi, stawiają w sytuacji głęboko schizofrenicznej, kiedy tylko uświadomimy sobie, że materiały telewizyjne zrealizowane do 1994 roku nie są własnością Telewizji a Skarbu Państwa, Stanowią więc dobro wspólne, a nie jednostkowe. Próba zrozumienia tego …
Tomasz Szerszeń otwiera najnowszy numer „Kontekstów” (link), poświęcony Warburgowi, programową deklaracją: za Didi-Hubermanem nazywa Warburga „naszą obsesją” [K, s. 5]. To sformułowanie dobrze oddaje koncepcję obszernej publikacji. Po pierwsze, „Konteksty” przedstawiają Warburga interesującego „z dzisiejszego punktu widzenia”, a jest to punkt widzenia, jak samo czasopismo IS PAN, łączący zainteresowania etnograficzne z historią i krytyką sztuki; …
Siedzimy w półcieniu przed jasno oświetloną sceną. Na podwyższeniu ołtarz, przykryty białym obrusem, na nim mszał, obok świece. W pobliżu czeka przygotowany organista oraz chór dziecięcy w białych bluzkach. Nad wszystkim góruje duży drewniany krzyż. Panuje atmosfera wyczekiwania – słychać jedynie stłumione szepty, szuranie, kaszlnięcia. Gdy rozlega się znajomy dźwięk dzwonka, z bocznych drzwi wychodzi …
When I was in graduate school in Rochester, NY, I briefly taught at the Eastman School of Music. To get to my classroom, I had to walk through the world famous Kodak Hall at Eastman Theater. In the dead of Rochester’s suffocating winter, I’d pass through the walkway behind top row of seats in the …
Ja się nie ruszę. Mróz czyni kwiat, Rosa czyni gwiazdę, Dzwon śmierci, Dzwon śmierci, Ktoś skonał. Pan Śmierć i spółka Sylvia Plath Nie mogę się podnieść, może się podnoszę i niepodniesiona czekam aż rano nadejdzie. Nie mogę się ruszyć i nieporuszona wreszcie widzę siebie z góry. Małgorzata Baranowska Założenie wystawy Alina Szapocznikow. Sculpture Undone. 1955-1972 …
I do not stir. The frost makes a flower, The dew makes a star, The dead bell, The dead bell. Somebody’s done for. Death & Co. Sylvia Plath I can’t rise, I might be rising and not-risen I am waiting for morning to come. I can’t move and immobile I finally see myself from above. …