CFP

cfp: praca

Instalacja One Pound brytyjskiego artysty Olivera Walkera składa się z sześciu filmów przedstawiających sześć osób zajętych pracą wartą jednego funta [1]. Długość każdego z filmów odzwierciedla czas trwania pracy, jaki dany pracownik musi poświęcić, aby zarobić jego równowartość. Relacja między czasem a pieniądzem pozwala Walkerowi na wizualizację różnic w wartości pracy najemnej w rolnictwie, przemyśle, …

Czytaj dalej
Kącik Małego Naukowca

marcin gołąb: lekcja muzealnej etnografii. o wystawie Cargo/(nie)materialność

Wystawa Cargo/(nie)materialność Projekt został zainicjowany przez Katarzynę Król z Koła Naukowego Antropologii Rzeczy i Muzealnictwa Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UW i podjęty przez dr Piotra Cichockiego, do którego jako współprowadząca dołączyła Weronika Plińska. Do powyższej trójki dołączyła grupa studentów (Julia Drąg, Karolina Frank, Joanna Owczarek, Magdalena Karpińska, Teresa Kutkowska, Małgorzata Panasiuk, Patrycja Pendrakowska, Marta …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

jan borowicz: gif-intro

Najnowsza odsłona „małej kultury współczesnej” poświęcona ruchowi – współtworzona z redaktorem gościnnym Mateuszem Szymanówką – w sposób naturalny podzieliła się na dwie części – choreograficzną i wizualną. W części wizualnej przedstawiamy korespondujące ze sobą teksty: Adama Cybulskiego – deleuzjańską interpretację Holy Motors Leosa Caraxa – oraz tekst Krystiana Buczka – o użyciu nieruchomych kadrów, fotografii w filmie. …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

iza szostak: balet koparyczny

W swojej praktyce choreograficznej odnoszę się do nowych doświadczeń cielesnych związanych z procesem przyswajania umiejętności specyficznych dla zawodów dotychczas mi nieznanych. Chodzi o zdobywanie wiedzy i poznawanie tajników konkretnego fachu bądź zauważanie zakresów i nawyków ruchowych charakterystycznych dla pracy fizycznej, której nigdy nie wykonywałam. W tej chwili jestem w trakcie kursu na operatora koparki budowlanej. …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

anna nowicka: incomplete tales of several journeys – dziennik z pracy nad snami

Scena 17’’ – 21’’: Pięć osób na scenie – muzyk i czterech performerów; Cztery sytuacje, pięć odrębnych snów; Wspólny sen – wizualna mapa – zawieszona z tyłu.   Przed rozpoczęciem prób do spektaklu tancerze i tancerki zaczęli spisywać swoje sny. Ze wszystkich zapamiętanych marzeń sennych wybrali cztery najciekawsze, najważniejsze, a ja z nich wybrałam jeden. …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

magdalena ptasznik: ruch nasycenie ekspozycja kompozycja

    Czym jest surfing?     surfing to performance-instalacja, która wydarza się w galerii lub przestrzeni studyjnej. Jedyną „aranżacją” tej przestrzeni jest pokrycie jej podłogi tekturowymi arkuszami. Podłoga, inna niż na zewnątrz, wyodrębnia obszar zdarzeń, zaprasza widzów do środka. Kolejnymi działaniami wprowadzam w przestrzeń obiekty – od płaskich powierzchni do trójwymiarowych przedmiotów. Wrzucam je, …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

justyna stasiowska: chodzenie to spowolnione spadanie – ruch w twórczości roberta wilsona

Scena otwierająca Deafman Glance została unieruchomiona na fotografii powracającej jako ikona twórczości Roberta Wilsona. Podczas nalewania mleka do szklanki, ruchy afroamerykańskiej kobiety (Anna Deavere Smith) ubranej w czarną wiktoriańską suknię z wysokim kołnierzem były tak powolne, że można było pomylić początek sztuki z nieruchomym tableau vivant. Tempo akcji  nie zmieniło się, gdy następnie kilkakrotnie wbiła …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

gaja karolczak: ruch pytania – deborah hay i maurice blanchot

Jedną z bardziej bezkompromisowych, enigmatycznych, eksperymentalnych praktyk choreograficznych i pedagogicznych rozwijającą się od dłuższego czasu przy niemałym zainteresowaniu świata tańca i kilku pokoleniach uczniów – jest praca Debory Hay. Jesienią tego roku w wydawnictwie Routledge ukaże się jej trzecia książka – Using the Sky – a Dance, – po raz kolejny eksperymentująca z relacją między …

Czytaj dalej
Ruch 7/2015

adam cybulski: powrót do ruchu. początki kinematografu i nomadyczność w Holy Motors Leosa Caraxa

Pierwsze ujęcia w Holy Motors (2012, reż. Leos Carax) – wyraźnie wyabstrahowane ze świata przedstawionego, wtórujące czarnym planszom napisów początkowych – są bezpośrednimi cytatami z XIX-wiecznych prac Étienne-Jules’a Mareya i Georges’a Demenÿ’ego. Widz (ten zewnątrztekstowy, bowiem w świecie przedstawionym widz jest nieobecny, jak sugeruje pojawiające się po chwili „przeciwujęcie” prezentujące śpiącą głębokim snem kinową widownię) …

Czytaj dalej