Autor: malakulturawspolczesna

Mieszkanie 3/2014

natalia skoczylas: nieformalne, alternatywne, slums – różne formy mieszkania

by malakulturawspolczesna

Sześć lat od wybuchu kryzysu finansowego, w którym ogromną rolę odegrał rynek nieruchomości, wciąż nie widać zbyt wielu dążeń do znaczących zmian prawodawstwa, planowania miejskiego i próby zaspokojenia rzeczywistego zapotrzebowania na mieszkania. Zmonopolizowany, zamknięty rynek ma się świetnie dzięki silnemu przekonaniu wśród nowoczesnego społeczeństwa, że to własność prywatna jest idealnym stanem, do którego należy dążyć. …

Czytaj dalej
Mieszkanie 3/2014

julia jachowska: przedmioty osobiste we wspólnej przestrzeni, czyli jak mieszkają i o co się kłócą pensjonariusze poznańskiego DPS-u

by malakulturawspolczesna

Dom traktowany jako miejsce, do którego chce się wracać. Jako przestrzeń bezpieczna, odizolowana od świata zewnętrznego. Jako strefa prywatna, gdzie owa prywatność opiera się na własności zlokalizowanych w niej przedmiotów oraz „na fizycznym i właściwym wydzielaniu przestrzeni-do-własnej-dyspozycji, w której nie tylko można schować się przed naporem świata zewnętrznego, ale również »poukładać swoje rzeczy« zgodnie z …

Czytaj dalej
Mieszkanie 3/2014

monika rosińska: archeologia szwedzkiego komfortu: polityka, nauka, konsumpcja

by malakulturawspolczesna

Podczas gdy w Europie kontynentalnej Le Corbusier głosił awangardowe idee na temat nowoczesnych praktyk zamieszkiwania propagując nowy model ich realizowania poprzez unite d’habitation, w Skandynawii, a szczególnie w Szwecji, funkcjonalizm trafił na silną i ugruntowaną tożsamość narodową, która ukształtowała specyfikę i rozumienie skandynawskiego komfortu. Współcześnie skojarzenia z tym ostatnim, takie jak prostota, funkcjonalność, przytulność, ciepło …

Czytaj dalej
Mieszkanie 3/2014

ewelina chwiejda: skazani na przedmieścia – francuski niezrealizowany sen

by malakulturawspolczesna

Kwestia mieszkaniowa nie jest wyłącznie polską piętą Achillesa. Mało tego, to zmartwienie nie tylko krajów rozwijających się lub tych niestabilnych gospodarczo, także kraje tzw. „starej Unii Europejskiej” borykają się z problemem nierównomiernej ewolucji rynku mieszkaniowego i widmem bezdomności wśród swoich obywateli. Interesującym przykładem jest Francja, której obecna sytuacja polityczno-ekonomiczna doskonale ilustruje paradoksy współczesnego rynku mieszkaniowego. …

Czytaj dalej
Mieszkanie 3/2014

kinga stańczuk: kampinos

by malakulturawspolczesna

Mieszkania prawie już nie ma. Moich dawnych rozrywek też nie. Są ściany, kibel, materac i zamek w drzwiach. Parapety zostały wyrwane kiedy jeszcze nie było nic wiadomo. Głupio wyszło, można było przynajmniej zostawić parapety. No ale były marmurowe, to stwierdziłem, że wymienię je na plastikowe okna. Nie wymieniłem. Na stole leżą dwie paczki PallMalli.  Stara …

Czytaj dalej
Partycypacja i otwartość 12/2013

dorota michalska: etos partycypacji. Paweł Althamer i prawo Innego

by malakulturawspolczesna

Od końca lat 80. partycypacja stała się na artystycznej mapie Europy jedną z głównych strategii sztuki zaangażowanej (Bishop, 2012). Powstające w tym okresie działania wspólnotowe czerpały swój impet z całej serii krytycznych refleksji na temat nowoczesności i miały stanowić odpowiedź na postępujące procesy dehumanizacji oraz reifikacji społeczeństw pod naporem agresywnej produkcji kapitalistycznej (Burzyńska, 2013). W …

Czytaj dalej
Mieszkanie 3/2014

cfp: mieszkanie

by malakulturawspolczesna

„mała kultura współczesna” zaprasza do nadsyłania tekstów (ok. 7 stron) i innych form wypowiedzi dotyczących mieszkania i zamieszkiwania. Deadline: 15 marca 2014 Adres nadsyłania: malakulturawspolczesna@gmail.com   Własny pokój jest miejscem, do którego się wraca, albo które jak żółw nosi się na własnym grzbiecie… Brak własnego pokoju, pisanie w cudzych pokojach, to szczególny rodzaj bezdomności… (…) …

Czytaj dalej
Partycypacja i otwartość 12/2013

agnieszka pajączkowska: intro partycypacyjne

by malakulturawspolczesna

Partycypacja oznacza branie w czymś udziału; uczestnictwo, udział. Od niedawna pojęcie to nabrało węższego znaczenia i jest używane dla nazwania praktyk współuczestnictwa, współdecydowania, działań polegających na braniu udziału w procesach mających wpływ (mniej lub bardziej mierzalny) na rzeczywistość, które inicjowane bywają przez władze, organizacje pozarządowe, artystów lub oddolne grupy aktywistów. Zwykle dotyczy lokalnego kontekstu. Najczęściej …

Czytaj dalej
Partycypacja i otwartość 12/2013

sylwia chutnik: partycypacja obywatelska w potrzasku

by malakulturawspolczesna

Status związku: to skomplikowane. Tak bym określiła swoje uczucia względem idealistycznej wizji partycypacji społecznej i światłej próby włączania jej w proces decyzyjny. Wynika to z różnicy między teoretycznym założeniem wkluczania wszelkich grup społecznych, a jego realizacją w praktyce. Nie oznacza to, że sama idea współuczestniczenia jest błędna, chodzi raczej o realia, na które składa się …

Czytaj dalej
Partycypacja i otwartość 12/2013

maciej frąckowiak: oprócz rozmowy. uroki partycypacji niedeliberatywnej

by malakulturawspolczesna

Część problemu Najnowsza książka Richarda Senneta poświęcona jest w dużej części kryzysowi kooperacji, a więc zdolności do nawiązywania relacji z innymi (Senett 2013). Intrygujące, że diagnoza ta pada akurat w czasach przypływu rozmaitych programów, procedur i projektów partycypacyjnych. Można przyjąć, że wszystkie one pomyślane są jako rodzaj przeciwciała na dostrzeganą, chociażby przez amerykańskiego socjologia, atomizację …

Czytaj dalej